Dear Friends,
Want your church to grow, your neighborhoods change and go from problems to solutions? Do it God's way, it works every time, but it is up to us to want to do it His way. “They devoted themselves to the apostles’ teachings and to fellowship, to the breaking of bread and to prayer… Every day they continued to meet together in the temple courts. They broke bread in their homes and ate together with glad and sincere hearts, praising God and enjoying the favor of all the people. And the Lord added to their number daily those who were being saved.” Acts 2:42-47 It works every time and you have His guarantee on it. His word and what He died for so things could get done His way, with His result.
The Prayer Partner is one of the most important people in helping establish the Kingdom of God here on earth, as they are the backbone of any ministry. Prayer partners pull down the strongholds so those sent to the mission field can accomplish what they are called to accomplish. Prayer connects the throne room of heaven to earth and a prayer partner is a partnership with Him and those in the mission field. It is the Prayer Partner that prays and intercedes for people on a local, national and on a global basis as they work to pull down the strongholds, praying for His presence, His will to be done in people(s) lives or areas, to resolve needs, and open new areas of evangelism. Prayer is key as it unlocks His will and presence because His house is a house of prayer. Those that dwell with Him will pray and seek His presence. From "Our Daily Bread, Prayer Partners".
Stand With me in prayer for our beloved Assyrians all around the world.
Let's join together.
Pastor Shamuel Italiaie
Thursday, August 4, 2011
Sunday, June 12, 2011
پنطیکاست
لیکن چون روح القدس بر شما می آید قوت خواهید یافت و شاهدان من خواهید شد... اعمال رسولان 8:1
خلاصه کلام: پنطیکاست با خود هدف جدیدی را برای مومنین به ارمغان آورد. در پنطیکاست هرج و مرج و آشفتگی جای خود را به درک و فهم الهی داد. با ریزش روح القدس ما از یک فرد یاغی به یک شخص پر محبت و مطیع تبدیل میشویم و ناامیدی، ضعف، سرخوردگی و شکست جای خود را به امید، قوت، پیروزی و ظفر میدهند. پنطیکاست پیام آور محبتی است که در قلبهایمان چنان آتشی میافروزد که میخواهیم با خدا مشارکت نزدیکتر داشته باشیم و کمشدگان را بجوییم. بیایید در این روز پنطیکاست این فرمایش مسیح را آویز گوشهای خود کنیم تا از اعلی آراسته شویم و ملکوت او را با قدرت روح القدس بشتابانیم
آمین
خلاصه کلام: پنطیکاست با خود هدف جدیدی را برای مومنین به ارمغان آورد. در پنطیکاست هرج و مرج و آشفتگی جای خود را به درک و فهم الهی داد. با ریزش روح القدس ما از یک فرد یاغی به یک شخص پر محبت و مطیع تبدیل میشویم و ناامیدی، ضعف، سرخوردگی و شکست جای خود را به امید، قوت، پیروزی و ظفر میدهند. پنطیکاست پیام آور محبتی است که در قلبهایمان چنان آتشی میافروزد که میخواهیم با خدا مشارکت نزدیکتر داشته باشیم و کمشدگان را بجوییم. بیایید در این روز پنطیکاست این فرمایش مسیح را آویز گوشهای خود کنیم تا از اعلی آراسته شویم و ملکوت او را با قدرت روح القدس بشتابانیم
آمین
Sunday, June 5, 2011
بیاد فرشید
و اما من، حاشا از من که بخداوند گناه ورزیده ترک دعا کردن برای شما نمایم. اول سموئیل 21:12امروز نزدیک به 5 ماه است که یکی از برادران عزیز ما در حبس است. او تنها به خاطر ایمانش به مسیح و رساندن خبر خوش انجیل دربند است
مسیح جان مگر شاگردان تو را به همین جرم نگرفتند! مگر آنها را قدغن نکردند که دیگر به اسم تو بشارت ندهند! مگر آنها را نزدند! اما جواب آنها چه بود؟ مگر با مهربانی و شجاعت نگفتند که: "خدا را میباید بیشتر از انسان اطاعت نمود". بله خدا را خدای مهربان را، خدای که نیامد تا ما را به خاطر خطاهایمان محکوم کند بلکه برعکس خود پای پیش نهاد و فرزند یگانه خود را فرستاد تا به جای ما بر صلیب بمیرد تا هر آن کس که به او ایمان آورد حیات جاودان یابد. دوستان، زندگی ادامه دارد اما فرشید به خاطر ایمانش در بند است چه میتوان کرد؟ آیا دست روی دست بگذاریم و برایش زانوی غم بغل کنیم؟ هرگز! مطمئنا او خود میدانست چه میکند. حقیقتی را که یافته بود بقدری واقعی و ملموس بوده که میخواسته با دیگران نیز که اسیر گناهان خود بودند و مایوس و ناامید به دنبال یک منجی می گشتند در میان بگذارد. امروز وظیفه همه ما مومنین است که برادر عزیزمان فرشید را هر روزه در دعاهای خود بیاد آوریم. نه اینکه خدا نمیبیند و نمیداند! نه! ما شاید او را فراموش کرده باشیم اما پدر آسمانی هرگز! میدانم که او در آن بند تنها نیست، همانطور که وقتی پطرس در زندان بود فرشته خداوند نزد وی حاضر بود. فرشید نیز حضور پرقدرت خدا را با خود دارد. عزیزان فرشید را فراموش نکنیم و هر روز مانند اعضای خانواده الهی برای او دعا کنیم. پس پطرس را در زندان نگاه میداشتند اما کلیسا به جهت او نزد خدا پیوسته دعا میکردند. اعمال 5:12
Wednesday, December 29, 2010
امروز دوست و معلم عزیزم رابی کوروش به آرامی خوابید
امروز دوست و معلم عزیزم رابی کوروش به آرامی خوابید. امروز جامعه آشوری شخصیت برجسته ای را از دست داد که شاید تا سالها کسی مانند او را نتواند در خود بپرورد. روحش شاد. دوست من به آرامی بخواب دیگر لازم نیست برای حفظ این میراث گرانبها رنج بکشی و خون دل بخوری. دوست داشتی هر طور که شده به هر بهایی که شده این میراث کهن را برای قوم آشور حفظ کنی تا آنها بتوانند آن را به نسلهای بعدی برسانند. ما به تو قول میدهیم هر طور که شده راه تو را در حفظ زبان مادری خود ادامه دهیم. یاد تو همیشه برای ما زنده است. هرگز تو را فراموش نخواهیم کرد و مسیح را شکر میکنیم که به ما این توفیق را داد تا برای مدتی کوتاه از نزدیک با تو و اندیشه تو آشنا شویم
Saturday, November 13, 2010
Reunion of the Members of Assembly of God Churches of Iran Living in Los Anglos Area
قابل توجه همه عزیزانمان از کلیساهای جماعت ربانی مرکز، مجیدیه، نارمک، ارومیه، رشت، اصفهان، شاهین شهر و دیگر شعبه ها، امروز در مراسم یادبود برادر عزیزمان ست (پدر روحانی کلیسای جماعت ربانی ایران) فرصتی پیش آمد تا بتوانیم همدیگر را بعد از مدتها ببینیم. مدتها است که خداوند به قلب من و ریتا گذاشته که میباید لااقل سالی یکبار یک برنامه تجدید دیدار با هم داشته باشیم. نباید بگذاریم زندگی و مشغولیتهای آن و عضویت در کلیساهای مختلف ما را از دیدار با یکدیگر محروم نماید. امروز بیش از هر زمانی لازم است که ما با هم مشارکت داشته باشیم. تقاضا میکنم نظرات خود را با ما در میان بگذارید. شاید اولین قدم این باشد که کمیته ای متشکل از چند نفر بوجود آید و نظرات جمع شده را مطالعه نموده و برنامه ریزی اولیه را بنماید. آیا حاضرید سالی یکبار هم که شده گرد هم بیاییم و تجدید دیدار نماییم؟
Thursday, November 4, 2010
راستی! چرا آن روز به کلیسا رفتی؟
برادر عزیزم امروز پنج روزاست که جسم نازنینت در دل سرد خاک زمین خفته است. مردم در سراسر دنیا هنوز مثل سابق به زندگی خود ادامه میدهند، بعد ازرفتن تو انسانهای دیگری نیز در خون خود غلطیدند. واقعا به کدامین گناه کشته شدی. به کدامین گناه جسم نازنین تو اینگونه تکه پاره شد. آن زمان که آن شیاطین، آن دژخیمان که اسم خود را انسان نهاده اند به خانه خدا حمله کرده، تو و دیگر یارانت را از کوچک و بزرگ گرفته بیرحمانه کشتند در آن مغز متعفن خود به چه فکر میکردند؟
آن یکشنبه صبح، وقتی که آماده میشدی تا به کلیسا بروی به چه فکر میکردی؟ آن لحظه که با لباس مرتب و شیک، آماده میشدی تا به ملاقات معبود خود بروی در چه فکر بودی؟ آیا تصور میکردی که شاید امروز آخرین روز حیاتت بر روی این کره خاکی باشد؟ آیا هرگز از فکرت نگذشت که تو در سرزمینی زندگی میکنی که حیوانات درنده خوی انسان نما هر روز منتظر فرصتی هستند تا خون بی گناهانی را بریزند؟ آیا فکر نکردی که تو در شهری زندگی میکنی که وحشت سراسر آن را پوشانده؟ چرا آن روز به کلیسا رفتی؟ چرا در خانه نماندی تا خود را از خطر محفوظ بداری؟ خواهش میکنم به من و ما بگو که چرا به کلیسا رفتی؟
در جایی که من زندگی میکنم هیچ خطری وجود ندارد. صلح و آرامش در همه جا حاکم است. کسی به کسی زور نمیگوید. اما مردمانش، ایماندارانش، مانند تو نیستند. آنها روز یکشنبه را به راحتی برای عبادت و مشارکت تخصیص نمیدهند. در کمال آرامش، بدون هیچ الزامی تصمیم میگیرند که امروز به کلیسا برای عبادت نخواهم رفت. خیلیها اشتیاق خود را به کلیسا از دست داده اند و ترجیح میدهند روز یکشنبه را به کارهای شخصی بپردازند تا اینکه به کلیسا بروند و وقت خود را تلف نمایند!!! اما تو آن روز، با علم به اینکه میدانستی در اطرافت چه خبر است به کلیسا رفتی؟ چرا؟ چه شد که تصمیم گرفتی تمام خطرات را به جان بخری و به خانه خدا، خانه محبوب خود بروی؟ آیا نمیشد که در خانه می ماندی و در آنجا به عبادت میپرداختی؟ راستی! چرا به کلیسا رفتی؟
به این وفاداری تو رشک میبرم. از تو محبت به مسیح در هر شرایط را یاد میگیرم. به راستی که هیچ چیز قادر نبوده تو را از محبت عیسی مسیح جدا سازد. تو به همراه یارانت نشان دادید که هیچ چیز نباید مانع جمع شدنمان برای عبادت شود
خوشا بحال شما، به راستی که ملکوت خدا از ان شماست. امروز درس وفاداری را باید از شما آموخت. شما که حا ضر شدید جان خود را آگاهانه در راه منجیمان فدا کنید. آیا چنین مردمانی از بین خواهند رفت. آیا چنین قومی نابود خواهد شد؟ در آخر دوستان من بیایید این سوال را از خود بکنیم. آیا هرگز فکر کرده ایم که چنین وفاداری به مسیح در طول این ۲۰۰۰ سال باعث شده که ما هنوز باشیم و مطمئنا تا زمانی که چنین روحیه ای حاکم باشد باقی خواهیم ماند و هیچ کس قادر به نابودی ما نخواهد بود. بدانید که آبا و اجداد ما نیز چنین مردمان مصممی در راه ایمانشان بوده اند والا مردمی صلح جو و دست خالی نمیتوانستند در برابر ددمنشان تاریخ ایمان مسیحی و نام آشوری را حفظ کنند. مطمئن باشید که اگر اینگونه نبود من و ما امروز به زبان دیگری سخن میگفتیم و خدای دیگری را میپرستیدیم و احتمالا جز همین شیاطین انسان نما میبودیم. پس نترسیم از آنکه قادر است جسم ما را نابود کند بلکه از او بترسیم که ... متی ۲۸:۱۰ . آمین
آن یکشنبه صبح، وقتی که آماده میشدی تا به کلیسا بروی به چه فکر میکردی؟ آن لحظه که با لباس مرتب و شیک، آماده میشدی تا به ملاقات معبود خود بروی در چه فکر بودی؟ آیا تصور میکردی که شاید امروز آخرین روز حیاتت بر روی این کره خاکی باشد؟ آیا هرگز از فکرت نگذشت که تو در سرزمینی زندگی میکنی که حیوانات درنده خوی انسان نما هر روز منتظر فرصتی هستند تا خون بی گناهانی را بریزند؟ آیا فکر نکردی که تو در شهری زندگی میکنی که وحشت سراسر آن را پوشانده؟ چرا آن روز به کلیسا رفتی؟ چرا در خانه نماندی تا خود را از خطر محفوظ بداری؟ خواهش میکنم به من و ما بگو که چرا به کلیسا رفتی؟
در جایی که من زندگی میکنم هیچ خطری وجود ندارد. صلح و آرامش در همه جا حاکم است. کسی به کسی زور نمیگوید. اما مردمانش، ایماندارانش، مانند تو نیستند. آنها روز یکشنبه را به راحتی برای عبادت و مشارکت تخصیص نمیدهند. در کمال آرامش، بدون هیچ الزامی تصمیم میگیرند که امروز به کلیسا برای عبادت نخواهم رفت. خیلیها اشتیاق خود را به کلیسا از دست داده اند و ترجیح میدهند روز یکشنبه را به کارهای شخصی بپردازند تا اینکه به کلیسا بروند و وقت خود را تلف نمایند!!! اما تو آن روز، با علم به اینکه میدانستی در اطرافت چه خبر است به کلیسا رفتی؟ چرا؟ چه شد که تصمیم گرفتی تمام خطرات را به جان بخری و به خانه خدا، خانه محبوب خود بروی؟ آیا نمیشد که در خانه می ماندی و در آنجا به عبادت میپرداختی؟ راستی! چرا به کلیسا رفتی؟
به این وفاداری تو رشک میبرم. از تو محبت به مسیح در هر شرایط را یاد میگیرم. به راستی که هیچ چیز قادر نبوده تو را از محبت عیسی مسیح جدا سازد. تو به همراه یارانت نشان دادید که هیچ چیز نباید مانع جمع شدنمان برای عبادت شود
خوشا بحال شما، به راستی که ملکوت خدا از ان شماست. امروز درس وفاداری را باید از شما آموخت. شما که حا ضر شدید جان خود را آگاهانه در راه منجیمان فدا کنید. آیا چنین مردمانی از بین خواهند رفت. آیا چنین قومی نابود خواهد شد؟ در آخر دوستان من بیایید این سوال را از خود بکنیم. آیا هرگز فکر کرده ایم که چنین وفاداری به مسیح در طول این ۲۰۰۰ سال باعث شده که ما هنوز باشیم و مطمئنا تا زمانی که چنین روحیه ای حاکم باشد باقی خواهیم ماند و هیچ کس قادر به نابودی ما نخواهد بود. بدانید که آبا و اجداد ما نیز چنین مردمان مصممی در راه ایمانشان بوده اند والا مردمی صلح جو و دست خالی نمیتوانستند در برابر ددمنشان تاریخ ایمان مسیحی و نام آشوری را حفظ کنند. مطمئن باشید که اگر اینگونه نبود من و ما امروز به زبان دیگری سخن میگفتیم و خدای دیگری را میپرستیدیم و احتمالا جز همین شیاطین انسان نما میبودیم. پس نترسیم از آنکه قادر است جسم ما را نابود کند بلکه از او بترسیم که ... متی ۲۸:۱۰ . آمین
Monday, November 1, 2010
بیاد شهدای عزیز آشوری
پدر آسمانی باز دست شریران بر قوم من، بر برادران و خواهران عزیزم دراز شد و خون آنان را در روز یکشنبه روز عبادت تو بر زمین ریخت. تو را دوست دارم و به نیکویی تو اعتماد کامل دارم. اما اجازه بده تا مانند حبقوق نبی دعوی خود را به حضور تو بیاورم. متاسفانه هیچ یک از سازمانهای بین المللی گوش شنوا ندارند و اهمیتی نمیدهند که خون عده ای مسیحی آشوری در عراق بر زمین ریخته شود. نمیدانند که خون شهدا بذر کلیساست. آن روز که رومیهای خونخوار خون مسیحیان را بر زمین میریختند فکر میکردند مسیحیت را نابود کرده اند غافل از اینکه همین خود باعث نابودی خود آنان شد
امروز کجا برویم و نزد که دادخواهی کنیم: میخواهم به حضور تو بیایم چرا که به نیکوی و رحمت تو اطمینان دارم. اجازه بده من نیز مانند حبقوق بگویم: "تا بکی فریاد بر میآورم و نمیشنوی، تا بکی نزد تو از ظلم فریاد بر میآورم و نجات نمیدهی." این کلامی است که روز یکشنبه در کلیسا موعظه کردم. ای کاش به قول اشعیای نبی: "آسمانها را منشق ساخته نازل میشدی و کوهها از رویت تو متزلزل میگشت." دوست دارم کمی در باب اول حبقوق بمانم. منتظر میمانم تا تو پاسخ دهی. میدانم این آخرین باری نیست که ما را قتل عام میکنند و کسی صدایش در نمیآید. هزاران سال است که ما، قتل عام میشویم. شیطان توطعه نابودی ملت عزیز مرا در سر میپروراند غافل از اینکه پدر آسمانی ملت ما را هزاران سال است که از میان طوفانها به سلامت عبور داده و از نابودی حفظ نموده است. همیشه بقیت وفاداری مانده تا سرور آسمانی را جلال دهد و نام آشور را زنده نگه دارد. پدر دعای ما را که در این روزها از جای جای عالم به حضور تو بلند میشود بشنو و بر عزیزانم رحم کن و مشورت شیاطین را در نطفه خفه کن
امروز کجا برویم و نزد که دادخواهی کنیم: میخواهم به حضور تو بیایم چرا که به نیکوی و رحمت تو اطمینان دارم. اجازه بده من نیز مانند حبقوق بگویم: "تا بکی فریاد بر میآورم و نمیشنوی، تا بکی نزد تو از ظلم فریاد بر میآورم و نجات نمیدهی." این کلامی است که روز یکشنبه در کلیسا موعظه کردم. ای کاش به قول اشعیای نبی: "آسمانها را منشق ساخته نازل میشدی و کوهها از رویت تو متزلزل میگشت." دوست دارم کمی در باب اول حبقوق بمانم. منتظر میمانم تا تو پاسخ دهی. میدانم این آخرین باری نیست که ما را قتل عام میکنند و کسی صدایش در نمیآید. هزاران سال است که ما، قتل عام میشویم. شیطان توطعه نابودی ملت عزیز مرا در سر میپروراند غافل از اینکه پدر آسمانی ملت ما را هزاران سال است که از میان طوفانها به سلامت عبور داده و از نابودی حفظ نموده است. همیشه بقیت وفاداری مانده تا سرور آسمانی را جلال دهد و نام آشور را زنده نگه دارد. پدر دعای ما را که در این روزها از جای جای عالم به حضور تو بلند میشود بشنو و بر عزیزانم رحم کن و مشورت شیاطین را در نطفه خفه کن
Subscribe to:
Posts (Atom)






